Jako że powietrze cieplejsze jest lższejsze od chłodniejszego, front ten nasuwa się klinem „od góry”, nachodząc na powietrze zimniejsze zalegające przy ziemi. Widoczne jest to w przekroju poprzecznym frontu w górnej częsci obrazka.

W naszych szerokościach geograficznych front ciepły jest bardzo rozciągły i nie jest niczym niezwykłym, że jego długość liczy sobie 800-1000 km licząc od czoła frontu.

 

Front ciepły przemiesza się powoli (15-25 km/h). W związku z czym zjawiska które mają miejsce we froncie ciepłym są rozciągnięte w czasie i mało intensywne. Niczym niezwykłym będzie zatem 3 dniowy opad deszczu, występujący z przerwami.

„Slope” czyli nachylenie frontu w przekroju poprzecznym określa się na ok 1:200 (dla frontu chłodnego będzie to ok 1:80).

 

Co jeszcze oprócz deszczu niesie ze sobą fron ciepły:

wzrost temperatury (nasuwanie się masy cieplejszego powietrza)

wzrost wilgotności

Jakie etapy rozwoju chmur możemy obserwować w typowym froncie ciepłym:

Cirrus

Cirrostratus

Altostratus (przynoszące opad)

Nimbostrartus (przynoszące opad)

Widoczne będzie to w kolejnych METARach, (zachmurzenie wraz z obniżającą się wysokością SCT – BKN – OVC), a także opad, od „przelotnego” po „ciągły”.

Zagrożenia jakie niesie ze sobą Front Ciepły szczególnie w okresie jesiennym oraz zimowym to oblodzenie, w trakcie lotu w kierunku czoła frontu ciepłego na średnich wysokościach, napotykamy na opad deszczu pochodzący z ciepłych mas powietrza znajdujących się powyżej naszego samolotu. Opadające krople wody ulegają schładzaniu w powietrzu zimnym a co się z tym wiąże jest bardzo duże ryzyko wystąpienia oblodzenia. (Jakiego – poczytajcie jeden z naszych poprzednich postów na temat rodzajów oblodzenia).

 

Ciekawostką w kwestii czytania map synoptycznych w trakcie egzaminu w ULC jest, fakt że w zadaniach gdzie w odpowiedziach pojawia się w depeszy TAF chmura CB – wyklucza to nadejście frontu ciepłego. Na tej podstawie w łatwy sposób możemy wyeliminować 2 a czasem 3 błędne odpowiedzi w trakcie egzaminu z przedmiotu Meteo.